Coloquios
Galegos de Museos
Desde a súa oficialización mediante unha figura
legal, a actividade do Consello Galego de Museos foise consolidando
e ampliando. O segundo Coloquio Galego de Museos celebrouse en
Lugo en 1984. O terceiro tivo lugar no Museo Arqueolóxico
Provincial de Ourense en 1990. Os seguintes tiveron xa carácter
monográfico:
IV Investigación e Museos. Pontevedra, 1994
V Museos: do marco normativo á organización. Melide,
1997
VI A conservación preventiva. A Coruña, 2000
VII Museos: construíndo a Comunidade. Santiago de Compostela,
2002
VIII Os museos e o seu público. Ponteareas, 2004.
Os coloquios contan co patrocinio da Dirección Xeral de
Patrimonio Cultural da Xunta de Galicia, o mesmo que a edición
das respectivas actas, publicadas en 1992 (recollendo parte dos
materiais dos tres primeiros Coloquios), 1997, 1998, 2001 e 2003.
Están no prelo as actas do VIII Coloquio.
Ademais da organización dos Coloquios, desenvólvense
periodicamente as Xornadas Técnicas, concibidas eminentemente
como un ámbito de análise e debate de problemas.
|
|
Consideracións do VII Coloquio Galego de Museos
MUSEOS: CONSTRUÍNDO A COMUNIDADE
Santiago de Compostela, 26-28 setembro 2002
A intención do VII Coloquio Galego de Museos foi propiciar reflexións
e dar a coñecer experiencias fundamentais para achegármonos
ó debate no que se moven hoxe os museos cando procesos económicos,
sociais e políticos moi complexos producen alteracións fondas
e perceptibles nas nosas comunidades. Procesos que transforman os territorios,
modifican as dinámicas demográficas e alteran as estructuras
económicas e sociais, e tamén a percepción das colectividades
verbo dos valores culturais imperantes e da noción tradicionalmente
difundida de patrimonio cultural.
Sublíñase
o papel dos Coloquios de Museos como foros de intercambio científico
e cultural, de coñecementos e experiencias, afondando na idea da
construcción europea baseada no respecto das identidades culturais
dos diferentes territorios.
Os museos deberan
instar as administracións públicas e os poderes económicos
no sentido da necesidade de contribuír á recuperación
do patrimonio cultural como memoria social, e a importancia que isto ten
para a expresión das identidades e a cohesión interna das
comunidades.
Os museos, á
súa vez, débense esforzar por superaren dinámicas
rutineiras, reflexionando e documentando as mudanzas sociais, para seguiren
cumprindo as funcións e obxectivos historicamente asignados á
institución museal.
Habida conta do
potencial dos museos para participaren, a través da recuperación
e utilización do patrimonio cultural, na creación de riqueza,
considérase necesaria a articulación de redes entre os museos
de diferente contido e ámbito para lograr unha meirande incidencia
social e ser partícipes dos procesos de cambio e estratexias de
desenvolvemento nas que se atopan implicados os distintos territorios
e comunidades.
Santiago de Compostela,
28 de setembro de 2002 |
